Eind augustus hadden we nog steeds geen tekst gevonden voor onze herfstkaart. En er was in september nog een hoop te doen, want ik had me aangemeld voor de Piaggio-boekbindchallenge, en ik was vastbesloten dat die ging lukken. Wat de herfstwens betreft kon ik alleen nog maar hopen.
Maar zoals zo vaak kwam de tekst zomaar op ons pad. In de Kettingreactie op radio 4 klonk een prachtig lied, gezongen door Jenny Arean, met aan de piano Louis van Dijk, die ook de muziek had gecomponeerd. Toen ik de tekst opzocht, bleek die van Ivo de Wijs te zijn.1 De titel was Hoop. Het lied paste voor ons gevoel goed bij deze tijd.
Mijn eerste plan, een leporello met op elk (vierkant) paneel een strofe, liet ik vallen vanwege het gewicht. Het zou nu een vierkant boekje worden met acht binnenpagina’s en een omslag van zwaarder papier. De omslag en de pagina’s werden donkergrijs, met op de eerste zeven bladzijden de tekst in lichter grijze vierkanten. Bladzijde acht verwees via een QR-code naar het lied op YouTube. De titel werd een variatie op Robert Indiana’s LOVE.
Ik veranderde de kleuren: „LOVE” staat hierboven in de kleur van de liefde, en dat is niet de kleur is van de hoop. Maar toen ik het woord „HOOP” in helder groen wilde afdrukken, viel dat een beetje tegen. Dat is niet zo gek: bij vierkleurendruk is groen een mengkleur, zo ook op mijn printer, en dan gaat er aan helderheid vaak wat verloren.2 Gelukkig vond ik bij onze plaatselijke Bruna mooi groen karton. De achtergrond van de titel printte ik wel, die werd intens donker rood en blauw.
De volgende stap was het maken van een hoop losse titels. Daarvoor bedrukte ik de achterkant van het karton met de woorden in spiegelbeeld, en sneed ze uit. Mijn kritische zwager hoopte dat ik een stansmes had gebruikt, maar nee: eerlijk handwerk.3
Mijn schatting dat een boekje van 14 bij 14 cm licht genoeg zou zijn voor één postzegel, bleek niet te kloppen. Gelukkig had ik pas tien of twaalf exemplaren gemaakt, zodat ik het ontwerp in inDesign nog kon verkleinen tot 12 bij 12 cm. Doordat ook de titel kleiner werd, had ik genoeg groen karton over voor de verkleinde versie. Zoals in het lied:
Schep moed,
al wat je doet komt goed
😀
De gasten op mijn verjaardag kregen de grote versie mee, de kleine versie heb ik verzonden.
En toen kon ik weer bezig met boekbinden.
- Hoe dit lied klinkt hoor je hier op YouTube (zet de ondertiteling maar uit). Hoe het is ontstaan wordt verteld in deze podcast op NPO. ↩︎
- Ik zou kunnen uitweiden over de additieve RGB- en de subtractieve CMYK-kleurruimtes, maar dat zoek je maar lekker zelf op: uitgebreid in de Wikipedia of korter bij een drukker. ↩︎
- Een simpel stansmes maken kost al gauw €200, en een lasersnijder heb ik niet tot mijn beschikking. Ik dank mijn zwager voor het compliment! ↩︎