Bluesharmonica

Nadat ik mijn Piaggio-band had gemaakt, hoopte ik op de Boekambachtbeurs van 10 oktober de katernen van het kinder­boeken­week­geschenk te kunnen bemachtigen. Dat zou namelijk de volgende challenge van Stichting Hand­boekbinden zijn. Jammer genoeg was de bestelling, die wel in Deventer afgeleverd scheen te zijn, op de dag zelf onvindbaar. Uiteindelijk kwam het goed en lagen de katernen op 5 november op de mat.

Op de beurs stond ook boekbind­collectief SabiWabi, met een project waaraan iedereen mee kon doen. De bedoeling was een miniatuurboekje van 76 bij 76 mm te maken dat paste bij het thema „Blauw”. Op de tafel van SabiWabi lagen boeken van vorige projecten, maar ook een miniboekje met allerlei soorten papier in verschillende tinten blauw. Omdat ik de katernen van Terug naar de schoenenboom (nog) niet had, besloot ik thuis de uitdaging van SabiWabi aan te gaan.

Bij blauw dacht ik zelf aan Blue In Green van Miles Davis en Bill Evans (van de plaat Kind of Blue). De uitgeschreven muziek (trompet, altsax, piano, drums en bas) vond ik op YouTube, en die monteerde ik in Photoshop als één lange doorlopende strook. Het boekje zou een leporello worden. Aan de andere kant van de strook, achter op Blue In Green, moest ook iets komen. Dat kon dun blauw papier zijn, crêpepapier bijvoorbeeld, afgewisseld met stukjes tekst, maar uiteindelijk koos ik het bluesnummer van Ramses Shaffy, uit zijn Shaffy Chantant-tijd: ’t Is stil in Amsterdam.

Het moest nu een dubbele leporello worden met de twee harmonica’s rug aan rug. Elke harmonica zou een eigen voorplat krijgen, want je kunt zo’n boekje van beide kanten openen. Ik besloot meteen twee boekjes te maken, zodat ik tijdens de SabiWabi-expo zelf nog een exemplaar had.

Blue In Green maakte ik op in lichtblauw op donkergroen, en berekende dat het 42 vierkante paneeltjes breed was, plus twee aan de uiteinden — die moesten op de platten worden gelijmd. De tekst van ’t Is stil in Amsterdam maakte ik op in lichtblauw op donkerblauw, verdeeld over 44 paneeltjes. In de platten wilde ik venstertjes maken waarachter iets kwam dat toepasselijk was voor de beide nummers: het wapen van Amsterdam voor het nummer van Ramses Shaffy, een trompet en een sax in een piano-contour voor dat van Miles Davis en Bill Evans.

Twee weken na de Boekambachtbeurs had ik beide stroken afgedrukt op een reeks A4tjes. Die zondag ging ik naar de Drukkunstbeurs in Amersfoort, maar ’s ochtends vóór vertrek lijmde ik de A4tjes aan elkaar, en sneed ik de eerste platten.

De Drukkunstbeurs was overigens erg leuk. Ik heb er drie uur rondgelopen en allerlei creatieve geest­verwanten gesproken. Thuis had ik wel even tijd nodig om weer tot rust te komen.

’s Maandags, na het uitslapen, sneed ik de stroken uit en maakte ik de platten.

De volgende stap was het vouwen van de harmonica’s, elk 44 paneeltjes breed. Eén paneel was 7 bij 7 cm dus een hele strook mat ruim drie meter. Ik wist de leporello’s enigszins regelmatig te krijgen, maar echt retestrak werd het niet.

De laatste stap was het bevestigen van de gevouwen stroken aan de platten. Ik had de stroken zo gemaakt dat ik de eindpanelen van Blue In Green met de vöórkant op de platten kon lijmen, en daar achterop de achterkant van de „Amsterdamse” eindpanelen.

Om de boekjes niet vanzelf te laten openvallen, moesten er doosjes omheen. Ik kwam uit op een doosje waar het boekje rechtop in staat. Het deksel moest er niet vanzelf af gaan, dus ik wilde het laten scharnieren als bij een Zippo-aansteker.

Met PVA (polyvinylacetaat) heb je aan smalle lijmrandjes genoeg om een doosje in elkaar zetten. Je laat het geheel drogen terwijl je alles bij elkaar houdt met wat schilders- of washi-tape. De binnenkant kun je van tevoren of achteraf bekleden, en aan de buitenkant komt decoratief papier of boekbindlinnen, niet alleen voor het mooi maar ook voor de stevigheid.

De boekjes bleken vrij strak in hun doosjes en deksels te passen, en daarom liet ik de scharnieren zolang achterwege.

Terwijl ik hiermee bezig was, bedacht ik nog een ander miniatuurboekje, maar daarover een andere keer.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.