Eind 2025 was ik mijn discriminatiebommenposter een beetje zat; niet zo gek, wie houdt er nou van bommen? De nieuwe poster baseerde ik op mijn ochtendkrabbel van 14 oktober. Er zijn tenslotte al genoeg vooroordelen in de wereld: mannen kunnen niet naaien, vrouwen kunnen niet timmeren, brildragers zijn slim, motorclubs verhandelen drugs en wapens, stropdasdragers zijn vieze kapitalisten, en dan hebben we de meest onzinnige nog niet gehad. 🙂
Een van mijn favoriete lettertypen, de Gill Sans Bold, kwam weer om de hoek kijken. Voor de poster sneed ik ze uit zwart en gekleurd papier, en plakte ze op vierkante stukken wit papier.
In lichtblauw kraftpapier sneed ik vierkante gaten waarachter ik de letters vastlijmde. De letters pasten (uiteraard) niet in hun hokjes. Ze waren allemaal nét iets te hoog, en de W was zelfs zo breed dat hij duidelijk uit zijn hok barstte. De uithangende 3 J’s verlengde ik extra naar beneden, en in het donkerrode woord JIJ kregen de letters punten die brutaal over de vorige regel heen vielen.
Bij het uitzoeken van het gekleurde papier kwam ik ook nog regenboogpapier tegen; dat was heel geschikt voor het vraagteken. De poster hangt sinds 22 november 2025 op onze deur, met (nog steeds) Niemöllers vermaning eronder.
